جانباز هفتاد درصد جنگ تحمیلی برادر مرتضی دریائیان اهل بندر ریگ است. این رزمندة سال های دفاع مقدس در عملیات های مختلفی شرکت کرده و بارها زخمی و مجروح شده است. سرتاسر بدنش هنوز پر از یادگارهای خط مقدم و نبرد با دشمن و در عین حال افتخارآمیز است. مجموعه خاطرات این بسیجی دلاور می تواند کتابی را تشکیل دهد، کتابی که به هرحال باید روزی به نگارش درآید تا آیندگان بدانند که مردم دلیر ایران برای آزادی و استقلال میهن خود چه خون بهای سنگین و توان فرسایی پرداخته اند. در یک تابستان گرم و شرجی زده و در روز هیجدهم تیرماه 1386 به بند رریگ و منزل برادر مرتضی دریائیان رفتیم و پای خاطرات مفصل این بسیجی نشستیم.

برادر جانباز محمدرضا درویشی یکی از آن تکاورانی است که بیش از دو هفته با دشمن در کوچه و خیابان های خرمشهر جنگیده و خاطرات تکاندهنده ای از شهادت یاران و دوستانش در خاک خونین شهر دارد. او جانباز هفتاد درصدی است که سال ها بعد از پایان جنگ در یک مانور نظامی جانباز شده است. پای صحبت ها و خاطرات این ارتشی دلیر و جانباز می نشینیم و صحبت هایش را میخوانیم.

آقای عباس خنسیر نوجوان شانزده ساله ای که جانباز شد. از سال 1365 تا امروز ویلچرنشین است و بارها زخم بستر گرفته و رنج و مشقت های بسیار زیادی را تحمل کرده است. در یکی از ظهرهای شرجی تیرماه 1386 به منزلش در محلة بهمنی بندر بوشهر رفتیم و با این دریانورد دلیر و رزمنده گفت وگو کوتاهی انجام دادیم.

جانباز هفتاد درصد جنگ تحمیلی ابراهیم حسین آبادی یکی از شخصیت های گمنام جبهه و جنگ است که در طول جنگ هشت ساله جانفشانی ها و فداکاری های بسیار زیادی کرده است. وی از سال 1360 تا پایان جنگ در جبهه بوده و بارها مجروح و زخمی شده است و خاطراتش از جبهه و شهدا به اندازه ای است که می تواند یک کتاب قطور را به خود اختصاص دهد.در روز بیست وسوم آبا نماه 1386 به شهر جم از توابع شهرستان کنگان رفتیم و گفت و گویی با این جانباز عزیز انجام دادیم که با هم می خوانیم.

روستاي دهقائد از توابع شهرستان برازجان است و امروزه تقريبا به برازجان چسبيده است. از اين روستاي كوچك در دوران جنگ هشت ساله مردان بزرگي به پا خواستند و براي دفاع از ايمان و ميهنشان به جبهه هاي نبرد رفتند. عده اي به خاك افتادند و شهيد شدند و برخي نيز زخم خورده به خانه هاي خود بازگشتند. یکي از جانبازان دهقائدي برادر حسين حياتي جانباز هفتاد درصد است. تركش خمپاره هاي دشمن مغز حسين را دريده و حافظه اش را پاك کرده است. زبانش نيز سنگين است طوري كه حتي نميتواند خاطرات حماسه اي كه در آن شركت كرده است را روايت كند. در یكي بعدازظهر پاييزي و در روز بيست وپنجم مهرماه سال 1386 به منزل اين جانباز رفتيم وپاي صحبت هاي كوتاه اما گيرايش نشستيم.

احمد خضری جانباز هفتاد درصد جنگ تحمیلی است و در یکی از جبهه های نبرد هر دو پایش را تقدیم انقلاب کرده است. در روز اول آبان ماه 1386 در شهر گناوه به خدمت این جانباز عزیز رفتیم و ایشان در فرصت کوتاهی که داشت خاطراتش را از نحوة مجروح شدنش برایمان باز گفت.

جانباز هفتاد درصد جنگ تحمیلی آقای رضا حبیب زاده ساکن روستای پوزگاه از توابع گناوه است. در یک بعدازظهر گرم تیرماه 1386به منزلش رفتیم، با وجودی که یکی از نزدیکان همسرش فوت کرده بود، ما را به گرمی پذیرفت و به سؤالات مختلف ما پاسخ داد. وی در جزیره مجنون مجروح شده و مشکل اعصاب و روان دارد. با هم گفت وگوی صمیمی با ایشان را می خوانیم.

جانباز هفتاد درصد عبدالمهدی خسروانی جوان ترین جانباز جنگ تحمیلی در سطح استان بوشهر است. او هنگام جانباز شدن تنها هفت سال و نیم سن داشت و در کلاس سوم دبستان درس می خواند. عبدالمهدی به جنگ نرفت بلکه این جنگ بود که به سراغ او آمد و هر دو چشمانش را از او گرفت. آقای خسروانی در زمینه موسیقی و ساز کمانچه فعالیت های هنری گسترده ای در گناوه دارد و سرپرست یک گروه به نام قاصدک نیز است. در روز دوم آبان ماه سال 1386 در محل بنیاد شهید و امور جانبازان و ایثارگران گناوه پای صحبت های کوتاه این عزیز نشستیم.

جانباز هفتاد درصد جنگ تحمیلی محمد جوهری اهل آبادان است. از همان روز آغاز در متن جنگ حضور داشته و در عملیات طریق القدس جانباز شده است. او ورزشکار پرافتخاری است و در رشته های دو میدانی، پرتاب وزنه، دیسک، نیزه و گل بال صاحب مدال های رنگارنگی است. در روز اول آبان ماه سال 1386 در ساختمان بنیاد شهید و امور جانبازان و ایثارگران گناوه با او قرار گذاشتیم. خیلی صمیمی و با هیجان خاصی به سؤالاتمان پاسخ داد. امید به زندگی و کار و تلاش در این جانباز موج میزند.

جانباز هفتاد درصد جنگ هشت ساله آقای بهرام تافته اهل یکی از روستاهای بندر ریگ است. او در یک خانواده روستایی و مذهبی متولد شده است. دیپلمش را همزمان با پیروزی انقلاب در برازجان گرفته است. و بعد از انقلاب زندگی خود را وقف آرمان های بزرگ انقلاب کرد. از همان ابتدای جنگ تحمیلی به جبهه های نبرد شتافت و از ایران و ایرانی دفاع کرد. در عملیاتی یکی از چشمانش را از دست داد و در عملیات فتح المبین بر اثر ترکش مین، زبان و فکش دچار آسیب جدی شد. وقتی که در یک روز سرد زمستانی، شانزده دیماه 1386 ، در بندر بوشهر به منزلش رفتیم، او با زبانی که نصف آن هم در جبهه های جنگ جا مانده و با زحمت زیاد، خاطراتش را از سال های آتش و خون بازگفت.