شهید «هرمز محمودی» به همراه برادرش سردار شهید زمان محمودی در روز هشتم آذر ماه ۱۳۶۰ در منطقه‌ی عملیاتی بستان تنها به فاصله‌ی یک ساعت از همدیگر بر بال فرشتگان نشسته و در کنار سرور و سالار شهیدان آرام گرفتند و به درجه‌ی رفیع شهادت نائل آمدند.

شهید «محمد حسین اثنی عشری» تنها شهید خوزستانی انتفاضه فلسطین است که پیکر پاک و مطهرش هنوز به شهر و دیارش رجعت نکرده است.

شهید «محمد علی کاظمی» یک جانی که در حال شلیک به یک مأمور جوان نیروی انتظامی بود. در حالی که عده‌ای از صحنه فاصله گرفته و پناه می‌گرفتند، او شجاعانه جلو می‌رود و اقدام به امر به معروف و نهی از منکر آن مرد می‌کند و او را از انجام این گناه و خطای بزرگ منع می‌کند.

سروان پاسدار شهید «مجتبی زکوی زاده» اولین شهید مدافع حرم شهرستان باغملک و گردان نیرو مخصوص حضرت رسول صلی الله از تیپ نیرو مخصوص امام حسن مجتبی (ع) در دهم آذر ماه ۱۳۹۴ به درجه رفیع شهادت نائل شد.

شهید «علی جانفزا» عاشق امام خمینی و ولایت فقیه بود، در زندگی جوانی صبور، خوش اخلاق و مهربان بود و با همه با خوشرویی برخورد می‌کرد.

شهید «عبدالمحمد پیش بین» پس از گذراندن ششم ابتدایی به دلیل اینکه تنها فرزند خانواده بود به یاری پدر شتافت و با کار سخت و طاقت فرسای کشاورزی به تامین معاش پرداخت و عصای دست پدر شد.

شهید «محمدحسین احمدزاده» در ایام مرخصی بیکار نمی‌نشست و اقدام به تهیه مواد غذایی برای رزمندگان اسلام می‌نمود و روستا به روستا به تبلیغ و جمع آوری نیرو جهت اعزام به جبهه‌ها می‌گشت.

شهید «نادر سیلانی» یک ماهی گیری بود که روز‌ها به کنار کرخه می‌رفت و با صید ماهی چرخه زندگی خود را تأمین میکرد و با فضای جنگل و کرخه کاملاً آشنا بود و عین کف دستش با جنگل و کرخه آشنایی داشت. در روز‌های آغازین جنگ در شناسایی و توجیه نیرو‌های سپاه نسبت به موقعیت کرخه با دشمن کمک مؤثری به نیرو‌های خودی کرد.

شهید «عبدالکریم مریدی» در مدت آموزش سربازی چندین بار مورد تشویق فرماندهان خود قرار گرفت و بعد از دوران آموزش سربازی به عنوان نیروی مخصوص تکاور لشکر کردستان انتخاب شد و این مدت با رشادت و ورزیدگی که از خود نشان داده بود مدال‌هایی گرفت که تنها یادگار رشادت‌های اوست.

شهید «علی رضا رمضانی» هر روز پس از اتمام کلاس درس همراه با برادر بزرگترش در حمل آجر‌های خام از میادین خشت زنی تا به پای کوره پدر را یاری می‌کرد، تا این که در سال ۱۳۵۲ خانواده‌اش بنا به مقتضیات زندگی به شهر شوش هجرت نمودند.