شهید«محمد پورشامی» در قسمتی از وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: این آرزوی بسی بزرگ می‌باشد که هر انسان آزاده‌ای خواستار آن است و مرگ در جبهه و جهاد را با مرگ سیاه که مرگ در بستر می باشد ترجیح می دهم.

شهید«علیرضا حضرت زاده» در قسمتی از وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: حرف ولایت فقیه بالاتر از حرف پدر و مادر است؟ مگر خود شما نبودید که می گفتید «ما اهل کوفه نیستیم امام تنها بماند» پس چرا همه جا زدید. پس چرا به جبهه ها نمی روید؟ به قول امام حسین (ع): «اگر دین ندارید آزاد مرد باشید» اگر مسلمان نیستی حداقل از خاک خود دفاع کن.

شهید«غلامعلی بارکزائی کمک» در قسمتی از وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: برادران و خواهرانم، سعی کنند که هر چه بیشتر مسائل اسلامی و قرآنی را خوب بیاموزند تا بتوانند مربی خوبی برای فرزندان خود و جامعه خود باشند و توصیه ای که دارم این است به یاد خدا باشید تمام کارهایتان برای رضای خدا باشد و تنها خداوند را حسابرس دقیق خود بدانید.

شهید«محمدرضا دشتی رحمت آبادی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نگارد: امیدوارم که قدر اسلام را دانسته باشید و به خدمت آن مشغول باشید و در انجام وظیفه های خود همچنان که ائمه پایدار بودند، شما هم پایدار باشید. و همچنین در برابر عهدهای خود که «ان العهد كان مسئولاً» یعنی هر کسی در برابر عهدی که بسته است بایــد مسئول باشد.

شهید «علیرضا اربابی مختار ده ارباب» در قسمتی از وصیت‌نامه‌اش می نگارد: از برادرهای کوچکم محمد و احمد می خواهم که به درس و قرآن علاقه زیادی داشته باشند و راه مرا ادامه بدهند و از خواهران گرامی‌ام می خواهم حجاب خود را فراموش نکنند و زینب وار زندگی کنند.

شهید«محمدایوب ریگی» در قسمتی از وصیت‌نامه‌اش می‌نگارد: از همه دوستان و اقوام تقاضا دارم که اگر حقی به گردن من دارند، حلالم کنند و از دوستان و برادرانم عاجزانه می خواهم که راه مرا ادامه دهند و از کشور و اسلام دفاع کنند.

شهید«حاج قاسم میرحسینی» در قسمتی از وصیت‌نامه‌اش می‌نگارد: اگر به قیامت، معاد، محشر و روز رستاخيز معتقد باشیم و باور کنیم همه است و برحق هم است هرگز از مرگ فرار نمی کنیم و هرگز دل به دنیا نخواهیم بست و چون روح ملکوتی وی نسبت به باورهای حضرت حق رشد کافی نکرده است و فنای درگاه عبودیت حق نگردیده است و قدرت کافی در برابر فشارهای مادی را ندارد. همیشه دل زدگی، کدورت، نیش زبان، زخم زبان زدن و بعضاً بریدن از جنگ را فراهم می آورد.

شهید«مرتضی پیشداد» در قسمتی از وصیت‌نامه‌اش می‌نگارد: خانواده عزیزم اگر خداوند توفیق داد و مرا به لقاء خود رساند نمی گویم گریه نکنید ولی به یاد علی اکبر (ع) و قاسم (ع) حسین (ع) گریه کنید و به یاد داشته باشید که با توفیقات الهی برای یاری دین خدا و لبیک گفتن به ندای حسین (ع) به جبهه آمدم و امانتی بودم از خداوند نزد شما و حال خداوند امانتش را پس گرفته لذا برای چیزی که مال خودتان نبوده زیاد ناراحت نشوید. حضرت زینب (س) را الگوی خود قرار دهید.

شهید«عباس اصغری» در قسمتی از وصیت نامه اش می نگارد: مرگ ترسی ندارد برای کسی که خدایی شده چون آنچه خدایی شود باقی خواهد ماند و در نزد خدایش روزی خواهد خورد و از لقاء خدا برخوردار خواهد شد. پس مرگی که موجب لقاء خدا شود ترسی ندارد، بلکه سخت خوشحال کننده است.

شهید«احمد اردونی» در قسمتی از وصیت نامه اش می نویسد: خوشبختی همه خواهران و برادران را در آخرت از خداوند منان خواستارم و در آخر از همه شما طلب آمرزش و دعا هست و اضافه می کنم که امام و یاران او را تنها نگذارید و همیشه دعایشان کنید.