شهید «قربانعلی یوسفی»، در وصیتنامهاش مینویسد: «شهادت در راه اسلام را آغاز زندگى نوین و بىتفاوتى در مقابل جباران و زورگویان را مرگ و نیستى مىدانیم ...»
در دستنوشته بهجا مانده از شهید «محمود مافی» میخوانیم: «باید توجه داشت که قدس عزیز آزاد نخواهد شد. مگر اینکه کربلای خونین و خونین شهر و کربلای حسین (ع) آزاد گردد و از این راه رزمندگان و قدس را آزاد میکنند و این خط، خطی است خونین که از گلستان سرخ شهیدان میگذرد ...»
همزمان با سالروز ولادت شهید «علی صادقیجهانی» در وصیتنامه این شهید بزرگوار میخوانیم: «مادرم! درود بر تو که شیر تو شهیدپرور شد. بر شهادت من اشک مَریز و دشمنت را شاد مَکن و به حضرت فاطمه(س) اقتدا کن ...»
شهید «علی صادقی»، در وصیتنامهاش مینویسد: «ای امت قهرمان و حقجو! یتیمان را نوازش کنید و به خانوادههاى بىسرپرست، سر بزنید و آنها را دلدارى دهید ...»
شهید «علیاکبر مومنی»، در وصیتنامهاش مینویسد: «ای خدای حکیم! ما پیروان روحالله، بر سر پیمان خود باقی هستیم و هرگز برای لحظهای هم عقب نمینشینیم و از تو یاری میجوییم که پیروان روحالله را استوارتر گردانی ...»
همزمان با سالروز ولادت شهید «رضا نصیری» در وصیتنامه این شهید بزرگوار میخوانیم: «برادران! استغفار و دعا را از یاد نبرید که بهترین درمان برای تسکین دردها است و همیشه به یاد خدا باشید ...»
شهید «ابوالعباس بختیاری»، در وصیتنامهاش مینویسد: «چون واجب اسلامى ایجاب مىکند که از اسلام دفاع شود، بر من هم واجب شد که این جان را فداى اسلام کنم تا در بهشت با شهدا و نیکوکاران رستگار شوم ...»
شهید «بیژن پورحیدری» از شهدای غریب قزوین در اسارت، در وصیتنامهاش آورده است: «انقلاب هیچگاه تسلیم زور و کفر نمیشود بلکه همانند نهضت خونین سیدالشهداء حسین (ع) عاشقانه خون داده است ...»
همزمان با ولادت شهید «محمدصالح رجبی» در وصیتنامه این شهید بزرگوار میخوانیم: «خواهر عزیزم! از شما میخواهم زینبگونه باشید و زینبگونه زندگى کنید. مبادا برایم گریه کنید اگر هم گریه کردید، گریه براى امام حسین (ع) و اهل بیت آن سرور شهیدان باشد ...»