خطاب به فرزندان عزيزم : فرزندانم پدرتان به راه اسلام رفت و پيروى امام كرد تا در خون خويش غلت خورد و به امام حسين (ع ) ملحق شد شما هم به راه اسلام برويد و درس قرآن بخوانيد و پيروى رهبر بكنيد و در صحنه هاى انقلاب اسلامى حضور پيدا كنيد ...
اگر من شهيد شدم بگذاريد جنازه من به صحن امام حسين نزديك باشد تا زود تر بتوانم برسم ولى اگراسير شدم براى من ناراحت نشويد چرا كه هدف رضاى الله است و چون هدف الله است موفق خواهم شد ...
برادران و خواهران اين انقلاب به سادگى بدست نياورده ايم ما مطهريها ،مفتحها ،بهشتيها ،و چمرانها و رجايها و باهنرها و ما هر روز بهترين فرزندانمان را در اين راه داده ايم ...
پدر ومادر عزیزم در مرگ من گریه وزاری نکنید که راهی جز راه حسین بن علی (ع)را نرفتم وبرای هدفی جز او قدم برنداشتم وپدر گرامی ومادر عزیزم بر شهادت من گریه نکنید بر مظلومیت حسین (ع) گریه کنید...
در این محراب خونبارم، ز خون بر تن کفن دارم، بود حق یاور من، خمینی رهبردینم، حسینی خط و آئینم، که لطف کلامت نه شرقیم نه غربیم [ نه] در قید گروهیم ولیِّ من امام است، فدای راه دینم من، حماسه آفرینم من، شهادت زیور من، چو جانبازان عاشورا،...