شهید «محمد شعبانی» از شهدای استان کردستان است که در روز سوم خرداد ماه سال ۱۳۲۰ در روستای «پهنه بر» به دنیا آمد و در سال ۱۳۵۸ به کمین گروهک ضد انقلاب دموکرات افتاد و در روستای «قبا سرخ» به شهادت رسید.
«رحمان وطنخواه» فردی خوش رو، مردم دار و متدین و معتمد مردم روستا بود، به طوریکه مردم امانات و راز و مشکلاتشان را نزدش به امانت میگذاشتند و او امانتدار صادق و درستکاری بود.
یکی از همرزمان شهید «احمد باقری» اینگونه نقل میکند: «هر وقت وارد روستای میشدیم، مردم را به مسجد دعوت میکرد و برای آنان از اهداف و آرمانهای مقدس نظام سخن میگفت، همین امر باعث شده بود احمد محبوبیت خاصی در بین مردم منطقه داشته باشد».
شهید «اسدالله کلهرزاده» و در طول خدمت صادقانه اش، دانش آموزان، اولیا و همکارانش را آنچنان شیفته خود کرده بود که همه او را از صمیم قلب دوست داشتند و از او به نیکی نام میبرند.
شهید «توفیق احمدی» از شهدای کردستان است که در دهم آذرماه سال ۱۳۳۴ در روستای باشماق شهرستان سقز به دنیا آمد و در یکم شهریور ماه سال ۱۳۶۳ به دست گروهکهای ضد انقلاب به شهادت رسید و پیکر مطهرش پس از ۳۷ سال کشف و شناسایـی شد.
شجاعت، شهامت و جوانمردی شهید «فرهاد مهدی» زبانزد فرماندهان و همرزمانش بود، هر جا و در هر قسمت که به نیروی خبره و ویژه نیاز بود، او در میدان حاضر میشد.
همسر شهید «علی پیروزی»: همسرم دختر کوچکمان را بوسید و ضد انقلاب بیرحمانه و در نهایت ناجوانمردی وی را جلو چشمان من و بچه هایم به رگبار بستند و به شهادت رساندند.
تهدید، آزار و اذیت و شکنجههای وحشیانه گروهکهای ضد انقلاب نتوانست حسین را وادار به تسلیم شدن کند، بلکه او را در راهی که انتخاب کرده بود استوارتر و ثابت قدمتر میکرد و هرچه بیشتر شکنجه میشد بر ایمان و باورش افزونتر میگشت.
اسماعیل معتقد بود: «با پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران به رهبری امام (ره) برای او همچون تولدی دوباره است و برای پیشرفت و ترقی این انقلاب از جان و مال خود خواهم گذشت».