شهید «محبعلی کیهانی» سرباز دلیر و مؤمن جمهوری اسلامی ایران، در تاریخ 18 شهریور 1366 در پی حمله هوایی نیروهای بعثی عراق به دکل صدا و سیما در کرندغرب، به همراه تعدادی از همرزمانش به شهادت رسید. این قهرمان در دفاع از وطن و آرمان‌های انقلاب اسلامی، جان خود را فدای میهن کرد.

شهید«علی مردان جهان آرا» در دست نوشته اش آورده است: پدر جان، اگر از راه لطف و محبت خواسته باشید که از احوالات اینجانب باخبر شوید، الحمدالله نعمت سلامتی برای من برقرار است و امید دارم به زودی این وضعیت تازه و روشن گردد. هیچ گونه نگرانی ندارم، تنها غم من دوری دیدار شماست. اکنون در پادگان رِیجاب و در جبهه چناره به دفاع از اسلام و حق علیه باطل مشغول هستم.

شهید«احمد مقدم راد» می گوید: اکنون که حسین زمان، امام خمینی (ره)، ندای «هل من ناصر ینصرنی» سر داده است، چگونه مسلمان می‌تواند آرام بنشیند و ندای امامش را لبیک نگوید؟ پس من وظیفه شرعی و انسانی خود دیدم که اکنون که به اسلام و قرآن عزیزمان تجاوز شده است و کتاب‌مان مورد حمله کافران قرار گرفته، به جبهه حق علیه کفر بشتابم تا شاید بتوانم گوشه‌ای از وظیفه خود را انجام دهم.

«خلیل یزدانی» همکار شهید می گوید: شهید سلیم قنبری، قاضی دلسوز و حقوق‌دان بسیجی، با نگاهی متفاوت به عدالت و اخلاق، در مسیر خدمت به مردم و برقراری صلح در جامعه، همواره در جبهه‌های قضائی و اجتماعی پیشگام بود. او در سن 45 سالگی به دست یک شرور مسلح در شهرستان روانسر به شهادت رسید، اما یاد و خاطره‌اش همچنان در دل‌ها باقی است.

شهید «رجبعلی بنی عامریان» در وصیت‌نامه‌اش نوشته است: پدر و مادر گرامی و مهربانم اگر به فیض شهادت رسیدم هیچ ناراحت نباشید که دشمنان اسلام با این شادی به عزا نشینند که آری پدران و مادران مسلمان چنین فرزندانی را تربیت کرده اند.

شهید«حبیب اله بنی بیات» در بخشی از وصیت نامه اش تاکید می کند: همسرم تا آنجا که می توانی از بچه هایم مواظبت کن و آنها را چنان خوب و با اخلاق تربیت کن که پس از من ادامه دهنده راه شهدای عزیز باشند تا که دشمنان اسلام فکر نکنند راه شهدا ناتمام می ماند.

شهید «علی مراد بساطی» در بخشی از وصیت‌نامه‌اش آورده است: اگر من شهید شدم همسر و فرزندانم اول به خدا و بعد به دست شما می‌سپارم و طوری آنها را انقلابی بار آورید تا آنها فکر نکنند پدری داشته اند و شهید شده و رفته است.

شهید «اسکندر صفری» در متن به یادگار مانده اش آورده است: خدایا، شکرگزارم که در زمانی زندگی می‌کنم که نایب و خلف امام زمان(عج) در میان ماست. اکنون تنها شهادت می‌تواند مرا در برابر برکات امام راضی کند. بار خدایا، هر چه زودتر مرا طلب کن تا بتوانم دین خود را به آب و خاک و این انقلاب ادا کنم.

در میان روایت‌های بی‌شماری از زندگی سردار سپهبد قاسم سلیمانی، همواره ویژگی‌هایی چون تواضع، فداکاری و ارتباط عمیق با خداوند به چشم می‌خورد. از بوسیدن دست رزمنده‌ای که برای دست‌بوسی پیش او آمده بود، تا خدمت بی‌وقفه به جانبازان و برگزاری نماز شب‌های پر از ناله و اشک در دل شب، حاج قاسم همواره نشان داد که چگونه می‌توان به‌طور همزمان در میدان نبرد و در نزد خداوند، جهاد کرد.

جانباز 70 درصد سرپل ذهابی می گوید:من متولد سال 1345، در دوران دفاع مقدس در جبهه‌ها به عنوان یک رزمنده حضور داشته ام و در اثر حملات هوایی دشمن جانباز شدم. با وجود جراحات سنگین، هرگز از خدمت به انقلاب اسلامی و کشورم دست برنداشته‌ام و اکنون با افتخار تمام، آماده‌ام جانم را در راه آرمان‌های این انقلاب فدا کنم.