آزاده و جانباز ۵۵ درصد «عبدالحمید سن سبلی» می‌گوید: مراسمات مذهبی به صورت پنهانی برگزار می‌شد، چون ممنوع بود و اگر عراقی‌ها متوجه می‌شدند شروع به شکنجه اسرا می‌کردند، و کسانی که نوحه خوانی می‌کردند، سیاسی محسوب می‌شدند و تحت شکنجه‌های سخت قرار می‌گرفتند.

«سیده زبیده حسینی میرزینلی» همسر جانباز ۷۰ درصد می‌گوید: پناه روح زخمی مردی هستم که روزگاری در میدان نبرد ایستاد و امروز در میدان صبر، قامت خم نکرده است.

علی سوسرائی جانباز ۵۰ درصد دفاع مقدس درباره شهید غریب در اسارت «علی اصغر بابائی زیروانی» چنین روایت می‌کند: آرزوی شهید بابایی یا زیارت کربلا یا شهادت بود، اما او به هر دو آرزوی خود یعنی هم شهادت و هم زیارت کربلا رسید و بعد از شهادت، پیکر پاکش در قبرستان الکرخ بغداد به شماره ۱۳۴ به خاک سپرده شد.

آزاده و جانباز هشت سال دفاع مقدس، محمد ابراهیمی؛ مردی که در روز‌های پرالتهاب دفاع مقدس، از مینودشت عزم رفتن به جبهه کرد. او در میانه میدان نبرد به اسارت دشمن بعثی درآمد و چهل و سه ماه از جوانی خود را در زندان‌های مخوف گذراند؛ جایی که دوستانی در برابر چشمانش آسمانی شدند. یکی از این یاران، سید داوود حسینی طلب بود.

مرضیه علاقه و ارادت خاصی به شهدا داشت، خصوصا شهدای گمنام کوی دانشگاه امام حسین (ع)، زندگینامه شهدا را مطالعه می‌کرد و در اتفاقات مهم زندگی به مزار شهدای گمنام می‌رفت، در آنجا نذری پخش می‌کرد و روی آنها می‌نوشت از طرف شهدای گمنام دانشگاه امام حسین (ع) و الان برای ایشان موقعیتی فراهم شد تا در کنار شهدا قرار گیرد.

دخترم می گفت: بابا دعا کن خانوادگی شهید شویم، از این حرف همیشه متعجب می‌شدم گویا به او الهام شده بود که خانوادگی به شهادت می‌رسند، آنها این راه را از خدا خواسته بودند، خداوند هم نصیب آنها نمود. او طبق عادت همیشه دست من و پدرش را می‌بوسید، می‌گفت ما وظیفه داریم هر ماه به دیدن شما بیاییم. الهام بسیار آرام، متین، محجبه و معتقد بود، او راه حضرت زهرا (س) را ادامه داد.

آزاده و جانباز ۳۰ درصد «ابوطالب ناهیدی» در سالروز ورود آزادگان به کشور به بیان خاطرات خود پرداخته و می‌گوید: من در میان جمع به حفظ دعا‌های مختلف از جمله زیارت عاشورا، دعای کمیل، دعای عهد و دعاهای ایام هفته و ... می‌پرداختم و آن‌ها را به دیگران انتقال می‌دادم، من همچنین کاتب آسایشگاه خود بودم و قلم و کاغذ که حکم اسلحه را در آنجا داشت، نزد خودم حفظ کرده بودم.

امید ما در راه دفاع از وطن به شهادت رسید و او دیگر تنها متعلق به من و مادرش نیست، بلکه متعلق به همه ایران است. هر روز آخرین جملاتش را با خودم تکرار می‌کنم، گویا به او الهام شده بود که شهید می‌شود و دیگر بر نمی‌گردد.

والدین شهید نیروی انتظامی از فرزندشان اینچنین تعریف می‌کنند: عباس لایق شهادت بود با توجه به خصوصیات اخلاقی اش باید به درجه رفیع شهادت می‌رسید. همان گونه که حضرت‌ ام البنین (س) عباسش را فدا کرد من هم عباسم را فدای اسلام و رهبرم کردم و راضیم به رضای خدا.

صالح کاهانی فرزند جانباز ۱۰ درصد، کارتونیست و پژوهشگر هنر انقلاب در خصوص تحلیل محتوای پیام رهبری بیان کرد: «رهبر انقلاب بار‌ها از "جهاد تبیین" صحبت کرده‌اند؛ هنر یکی از مؤثرترین ابزار‌های این جهاد است».