شهید «موسی علیزاده» در وصیت‌نامه خود می‌گوید: پدر عزیزم! زحمات زیادی برایم کشیده‌ای. میدانم آرزوی هر پدری سعادت فرزند است. پس چه سعادتی از این بالاتر که انسان بتواند با خداوند ملاقات کند و خداوند، عاشق او باشد و او را بکشد و خونبهایش هم خودش باشد.

شهید «عبدالعلی آهنگران» در وصیت‌نامه خود می‌گوید: «به جهانخواران شرق وغرب و منافقین داخلی بگویید اگر خانه و کاشانه‌ام را به آتش بکشید، اگر گلوله‌هایتان قلبم را سوراخ کند آرزوی شنیدن یک کلمه ضعف و زبونی و آرزوی فروختن میهنم را به گور خواهید برد.»

مادر شهید «علی محمد اسدی آهنگرکلایی» می‌گوید:در تشییع جنازه شهدا شرکت می‌کرد و می‌گفت: «من باید شهید بشوم! نباید به مرگ عادی بمیرم. حتّی یک روز که با هم سَرمزار رفته بودیم، جای خود را به من نشان داد و گفت: مرا کنار شهید «احمد قادری» دفن کنید. من ناراحت شدم. گفتم: این چه حرفی است؟! گفت: این را می‌گویم که برایت عادی شود. من می‌خواهم شهید شوم.

شهید «حشمت الله حسن تبار» در وصیت نامه خود می‌گوید: به شما عزیزان توصیه می‌کنم که از رهبری حمایت کنید و دین اسلام را زنده نگه دارید و در حفظ ناموس خود بکوشید.

شهید «خشنود انوشا انصاری» در وصیت‌نامه خود می‌گوید: «وظیفه‌ای که بر دوش فرد فرد ما سنگینی می‌کند، این است که همه می‌دانیم؛ امروز به مانند روز جنگ احزاب، کل کفر در مقابل کل اسلام قرار گرفته و ما برای از بین بردن کفر، باید قیام کنیم و از خواب غفلت بیرون آییم و به کمک اسلام عزیز و مظلوم بشتابیم.»

شهید «فرشاد صفائی» در وصیت‌نامه خود می‌گوید: «شهادت در راه خداست و اگر زنده بمانم هرگز یک قدم از این جنگ عقب نمی‌گذارم و تا آخرین قدرت در هر زمان آماده فرمان امام هستم و هیچ چیزی نمی تواند مانع سد راه من قرار بگیرد.»

شهید «حمیدرضا رائی مکاری» در وصیت نامه خود می‌گوید: پدر و مادر عزیزم در خدمت سربازی فرزندانتان صبر پیشه کنید، چون فقط سرباز شما نیست که در جبهه جنگ است بلکه فرزند تمام پدر و مادر‌های ایرانی در جبهه جنگ برای محافظت از ایران و اسلام خویش با دشمن می‌جنگند.

شهید «حسینعلی رنجبر» در وصیت‌نامه خود می‌گوید: «همسرم! امیدوارم که بعد از شهادتم صبر و استقامت پیشه کنی و هرگز ناراحتی به خود راه ندهی و زیاد گریه و زاری نکنی، چون اگر یادت باشد مدتی که با هم زندگی کرده‌ایم همیشه مسئله در رابطه با شهادت برای تان می‌گفتم که انسان بعد از ۷۰، ۸۰ الی آخرین عمر صد و خورده‌ای سال می‌میرد عاقبت با هزاران گناه و معصیت بار سفر می‌بندد و می‌رود چه بهتر که این رفتن‌ها در راه خدا باشد.»

شهید «فرشاد صفائی» در وصیت‌نامه خود می‌گوید: «پدر و مادر و برادرانم و خواهرانم! آفتاب زندگی زود غروب می‌کند و چه بهتر که در طول این مدت کم انسان راهش خدایی باشد و خدا توفیق شناخت راه خوب را به او بدهد.»

شهید «رضا علی کیایی» در وصیت‌نامه خود می‌گوید: برای اقامه‌ی نماز جماعت به مسجد بروید. در عزاداری امام حسین (ع) حضور فعال داشته باشید. از محرمات دوری کنید و واجبات دینی را انجام دهید.