شهید ضرغامی در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «نكند خدای نكرده فقط با حركت زبان و در ظاهر مسلمان باشيم چون عده‌ای هستند كه دم از انقلاب می‌زنند و خود را مسلمان واقع می‌شمارند ولی همين كه حرف از جبهه می‌آيد خود را كنار كشيده و عذر و بهانه‌ها می‌جويند و تا اطراف را خالی ديده‌اند دوباره به صدا در می‌آيند.»

شهید نوشادی در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «ای حسين! آن موقع بود كه مردم كوفه «مسلم» را تنها گذاشته و حال ما از آن مردم نيستيم؛ شمشيرهای شما شهيدان را در دست می‌گيريم و با دشمنان خدا پيكار مى‌كنيم. اين دنيا جای ماندن نيست و ما همه بايد برويم. شرافتمندانه‌ترين مرگ، شهادت در راه خداست و من از خدا مى‌خواهم كه مرگ مرا شهادت قرار دهد.»

شهید یداله‌زاده خوشابی در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «اگر در این راه پر افتخار شهادت نصیب من نشد به آغوش گرمتان بر می‌گردم و اگر این افتخار شهادت نصیبم شد هرگز برایم گریه نکنید که شهادت فوز‌ عظیمی است.»

شهید شفیعی در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «هركسی كه امروز اسم مسلمان بر خود گذاشته است باید به داد اسلام برسد، نور چشمی برای محرومان و مستضعفین باشد. تا موقعی كه ما از دشمنان نترسیم همیشه خوار و ذلیل خواهند بود.»

شهید یوسفی در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «به این دنیا و زرق و برقش که هر که به آن دل بست او را هلاک نموده، دل خوش نشوید. چه ارزشی دارد دنیایی که همه در آن سیرند و فنای دنیا می‌شوند؟ پس باید که این چند روز را با سرافرازی و در آخر با شهادت به پایان برسانید.»

شهید معصومی در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «دل به دنیا نبندید و بدانید دنیا همچون کاروانسرایی است که پیشینیان آمده و رفتند و شما نیز آمده‌اید و خواهید رفت.»

شهید یاری رنانی در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «مبادا باعث شکست انقلاب شوید و مبادا بگذارید این گروه‌های به اصطلاح طرفدار خلق، ضربه‌ای به انقلاب و اسلام وارد کنند، شما باید جلوی هرگونه ضدانقلاب را بگیرید.»

شهید «عباس دانشگر» در قسمتی از وصیت‌نامه خود نوشته است: خدایا تو هوشیارمان کن، تو مرا بیدار کن، صدای العطش می‌شنوم صدای حرم می‌آید، گوش عالم کر است. خیام می‌سوزد، اما دلمان آتش نمی‌گیرد.

شهید ولی‌زاده در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «ای معبود من! تو را به حق حسين‌بن‌على(ع) سرور و سالار شهيدان زمينه شهادت و رسيدن به كمال را برايم فراهم ساز. من جز قطره خون ناقابلم چيز ديگری كه در راه تو بدهم ندارم، اين قطره ناقابل را از من بپذير.»

شهید یوسفی در بخشی از وصیت‌نامه خود نوشته است: «همگی امام را دعا كنيد و به جبهه‌ها كمک كنيد. آنهايی كه می‌توانند، بيايند و اسلام را سرافراز كنند که دين خدا هميشه برقرار است.»