شهید حججی در نامه‌اش می‌نویسد: از آخرین‌باری که به پابوستان آمدم تاکنون چندسالی می‌گذرد؛ و حال که در صحن و سرایت هستم سرتاپا شوق و شعف دارم.

شاید از اول ورود به پادگان دوکوهه که می توانستم بروم در تبلیغات. خواست خدا بر این شد که با دیدن علی دهقانیان به گردان زهیر از تیپ سیدالشهداء بیایم و بعد از انجام تصویرکشی و درست کردن حسینیه، با برادران کاروان به فراگیری آموزش های نظامی بعنوان تک تیرانداز در یک تیم پیاده کشیده شده است و شب گذشته نیز به رزم شب رفته بودیم و در رزم تیم ما یک تپه را فتح کرد.

شهید نادری در 4 فروردین 1347 در شهر بن متولد شد. در اواخر سال 1360 در سن سیزده سالگی به عنوان رزمنده به جبهه حق علیه باطل شتافت. تا اینکه سرانجام، در تاریخ هفتم مرداد ماه سال 1361 در عملیات رمضان - در سن چهارده سالگی - در شرق بصره به فیض عظیم شهادت نائل گردید.

زمان مي گذرد. عبور زمان در كنار برادران خاطره مي سازد . اعمال متهورانه و بي باكانة بچه ها حماسه مي آفريند. منصور در كنار اصغر شهيد شد و اصغر شاهد شهادت او بود.

اولين نامه شهيد عباس دوران به همسرش كه در مهر ماه سال 1359، يعني در اولين روزهاي حمله تجاوزگرانه عراق به جمهوري اسلامي ايران نوشته است، داراي نكات ارزنده و قابل تامل است.

آخرین نامۀ اسیر شهید غریب علی ا کبر قاسمی متولد همدان که در تاریخ چهارم دی ماه 1365 در عملیات کربلای 4 به اسارت دشمن در آمد و پس از یک سال مقاومت در پاییزسال 1366 در اردوگاه تکریت 11 در اثر شکنجه های وحشیانه دشمن بعثی غریبانه به شهادت رسید.

اندازه یک کتاب می‌توانم درمورد پاییز و زمستان ۶۵ از زبان ایوب حرف بزنم. تاریخ نامه ۶۵/۹/۱۸ است. درست یک ماه بعد او قطع نخاع شد. آن هم در شلمچه و در لباس غواصی.

آنچه پيش روست متن دست نوشته به خط حاج احمد متوسليان است خطاب به گردان های حبیب بن مظاهر، سلمان فارسی و بلال حبشی برای کمک به تیپ 41 ثارالله است.

يكي از لوازم شناخت تاريخ رجوع به آرا و آثار فردي است كه درباره او بحث مي‌شود. در اين ميان مرحوم شهيد چمران گستره‌اي از آثار را بجا گذاشته كه نياز به هيچ تفسيري را باقي نمي‌گذارد.

لحظه آخر قیافه بچه ها در ماشین که از جاده می گذشت در خاطرات هست، و تو در پس پرده های اشک و از ورای چشمانت آنها را وداع گفتی، و وقتی از دید تو دور شدند، دست در دست آن پسر کوچک گذاشتی و عرض و طول پایگاه را بی هیچ هدفی طی کردید.