سرهنگ دوم پاسدار شهید اقتدار وطن علی‌اصغر نوحی‌طهرانی بیست و سوم اردیبهشت ماه سال ۱۳۶۳ در استان یزد چشم به جهان گشود. در دانشکده هوافضا در دانشگاه امام حسین (ع) پذیرفته شد. در بهمن ماه سال ۱۳۸۹ فارغ‌التحصیل شد. پس از آن وارد مجموعه هوافضا شد و فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد.

شهید مظفر از سال ۱۳۶۳ تا روز شهادت به عنوان امام جمعه موقت پاکدشت اقامه نماز بود و در سال ۱۳۶۵ از طرف نماینده حضرت امام در حج و زیارت به عنوان مترجم به حج مشرف شد و در بعثه حضرت امام به تبلیغ شعائر اسلامی مشغول بود. او همچنین در سن ۲۷ سالگی به مقام قضاوت نائل آمد.

شهید «حسین چراغی» در شهرستان ورامین به دنیا آمد. دانش آموز دوم متوسطه بود که به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. او پس از دلاوری‌های فراوان سوم آبان ماه سال ۱۳۶۱ در کوشک به شهادت رسید.

شهید «اسماعیل اصلانی» جوانی بسیار فعال، پُر تلاش، مومن و خوش اخلاق بود نماز واجبات دینی‌اش را به خوبی انجام می‌داد و از زمانی که خود و انقلاب را شناخت در راه پیشرو اهداف آن از هیچ تلاشی فرو گزار نکرد.

شهید «امیرمنصور یزدی» با شروع جنگ تحمیلی بصورت داوطلبانه بار‌ها عازم جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد و در کنار رزمندگان اسلام جنگید در همین دوران به استخدام بنیاد شهید انقلاب اسلامی درآمد و با تعهد و عشق به خانواده ها‌ی معظم شهدا خدمت می‌کرد. این شهید گرانقدر نوزدهم اسفند ماه سال ۱۳۶۲ در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید.

شهید میکائیل حسن‌نژاد در بنیاد جانبازان، در بخش کشاورزی مشغول به کار بود. فردی امین، مسئول و متعهد بود و بیت‌المال برایش خط قرمز محسوب می‌شد. حتی در موقعیتی که می‌توانست از ماشین سازمان برای استفاده شخصی بهره ببرد، امتناع کرد و گفت: بیت‌المال است، نمی‌توانم استفاده شخصی بکنم. در ادامه با این شهید کارمند بیشتر آشنا می‌شوید.

«رضا دباغ زاده» هشتم مهر ماه ۱۳۳۴ در شهرستان تهران دیده به جهان گشود. پدرش عبدالحسین، خرازی داشــت و مادرش را اعظم مینامیدند. تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت. کارمند بنیاد شــهید بود. نهم مهرماه ۱۳۶۱ در بمب‌گذاری زادگاهش توسط گروه‌های ضدانقالب به شهادت رسید. مزار وی در بهشت‌زهرای همان شهرستان قرار دارد. برادرانش حبیب و مجید نیز شهید شده‌اند.

شهید حسن ساویز در سال ۱۳۴۰ در روستای شهمار بیگلو از توابع شهرستان اردبیل در خانواد‌های مذهبی، مؤمن و متعهد دیده به جهان گشود. با شروع جنگ تحمیلی به جبهه اعزام شد و در عملیات‌های فراوانی شرکت کرد. مجروح شد و به تهران بازگشت و ابتدا در جهاد سازندگی و سپس به بنیاد شهید انقلاب اسلامی شهرستان پاکدشت منتقل شد.

سروین زیبا بود و مهربان؛ مثل همهٔ دختر‌های این سرزمین. نُه سال بیشتر نداشت تازه کلاس سومش تمام شده بود. اسمش را گذاشته بودند سَروین؛ یعنی شبیه سرو. از طرف مادر، فرزند دماوند بود. مثل همهٔ هم‌سن‌وسال‌هایش، داشت زندگی‌اش را می‌کرد؛ سرخوش و کودکانه، بی‌خیال دنیای نامرد آدم‌بزرگ‌ها. هنوز کار‌ها داشت با این زندگی.

برادرم مهدی از همان طفولیت، بسیار کنجکاو و باهوش بود. علاقه‌ی بسیاری هم به انجام فرایض دینی از جمله نماز، روزه داشت. انقلاب که شد او فعالیتش را در گروه‌های اسلامی و انقلابی آغاز کرد و خط امام و ولایت را به عنوان مسیر فراروی خود برگزید.