مادرجان دیدارمان زمانی‌ باشد که راه کربلا باز شود و با هم به زیارت کربلا برویم

مادرجان دیدارمان زمانی‌ باشد که راه کربلا باز شود و با هم به زیارت کربلا برویم

شهید «احمد ارژنگی» در نامه‌ای خطاب به مادرش نوشت: «مادر جان حال من خوب است. راستی حسن بهم گفت: ننه گفته قدر یه ۲۴ ساعت بیاد ببینمش. آخه مادر با ایمان، حالا چه وقت ملاقات ما باید ان‌شاءالله راه کربلا را باز کنیم، بعد اگر زنده بودیم بیائیم و با هم به زیارت کربلا برویم.»
به دیدار خانواده‌های شهدا بروید

به دیدار خانواده‌های شهدا بروید

شهید «احمد ارژنگی» در نامه‌ای خطاب به پدرش نوشت: «من نمی‌دانم که این نامه چه وقت به دست شما می‌رسد ولی خواهش می‌کنم که ایام نوروز را اگه توانستید به دیدار خانواده‌های شهدا بروید، به دیدار جانبازان بروید، به بهشت زهرا بروید، به جبهه کمک کنید برای آن دنیایتان توشه برگیرید.»
زمان جهاد فرا رسیده است

زمان جهاد فرا رسیده است

شهید «احمد ارژنگی» در نامه‌ای خطاب به پدرش نوشت: «پدر جان الان موقع یاری کردن امام حسین (ع) است. الان موقع جهاد کردن است قربان امام حسین بروم الان این لشکریان امام زمان (عج) می‌گویند، حسین جان! اگر آن موقع که در کربلا تنها و بی یاور با بدن خونین روی زمین افتاده بودی و با دهان مبارکت می‌فرمودی هل من ناصراً ینصرنی، کسی نبود که پسر فاطمه زهرا (ص) را یاری دهد.»
شهید دستواره به نیروها در سخت‌ترین شرایط روحیه می‌داد

شهید دستواره به نیروها در سخت‌ترین شرایط روحیه می‌داد

سیدحسن شکری همرزم شهید «سیدمحمدرضا دستواره» می‌گوید: «حاج رضا برای این که به نیرو‌ها روحیه بدهد، بالای خاکریز ایستاد و در حالی که تیر‌های رگباری دشمن از کنارش می‌گذشت و ترکش‌های فراوانی اطرافش به زمین می‌خورد، بی‌واهمه فریاد می‌زد «بچه‌ها. برسید... برید جلو... بزنید درب داغانشان کنید.»
هیچ‌گاه نماز اول وقتش ترک نمی‌شد
به مناسبت شصت و ششمین سالگرد ولادت قائم مقام لشکر ۲۷ حضرت رسول (ص) شهید «سید محمدرضا دستواره»؛

هیچ‌گاه نماز اول وقتش ترک نمی‌شد

معصومه دستواره همسر شهید «سید محمدرضا دستواره» نقل می‌کند: «هیچ‌گاه نماز اول وقتش ترک نمی‌شد. همیشه و در هر شرایطی سعی می‌کرد نماز جماعت را برپا کند. وقتی نماز می‌خواند، صورتش از اشک خیس می‌شد، خصوصا گاهی که نمی‌دانم چه مسائلی برایش پیش می‌آمد ولی می‌دیدم سید با صدای بلند در نماز گریه می‌کرد. آنقدر گریه می‌کرد که اطرافیان را تحت تاثیر قرار می‌داد.»
«در سبزرنگ بزرگ منزل آقاکاظم»

«در سبزرنگ بزرگ منزل آقاکاظم»

فاطمه بگزاده در کتاب «مدافع بانو» روایتی از شهید مدافع حرم «مهدی ثامنی راد» نوشته است: «کفش‌های کتانی‌اش را پا کرد و یاعلی گویان از پله‌ها پایین رفت. داخل حیاط شد. نبشی و ورق و تکه‌های آهن که آقاداود دیشب بریده بود را نگاهی انداخت، یک‌تنه همه را انداخت داخل چرخ‌دستی و به راه افتاد. توی جیب شلوارش: خب ببینیم آدرسی که آقاجانم بهم داد کجاست؟ خوب آدرس را نگاه کرد. لبخندی زد و گفت: خداروشکر بلدم. نزدیک خونه قاسم هم‌کلاسمه. چندتا کوچه خاکی رو بپیچم برم بالا رسیدم به در سبزرنگ بزرگ منزل آقاکاظم سرایداری...»
مهدی توصیه می‌کرد: نباید وقت را تلف کنیم

مهدی توصیه می‌کرد: نباید وقت را تلف کنیم

فاطمه بگزاده در کتاب «مدافع بانو» روایتی از شهید مدافع حرم «مهدی ثامنی راد» نوشته است: «مهدی سر سفره نشست، لقمه‌ها را پشت سرهم گرفت و قورت داد. منیرخانم گفت: قربونت برم، آروم‌تر. مهدی لقمه آخر را گرفت: نباید وقت رو تلف کنم. باید فرصت مشق نوشتن و درس خوندن هم داشته باشم. تا ساعت ۲ بیشتر وقت ندارم. خدا را شکر کرد. سفره را جمع کرد و رفت طرف کیفش.»
سه‌نصف شب و حفظ شعر!

سه‌نصف شب و حفظ شعر!

فاطمه بگزاده در کتاب «مدافع بانو» نقل می‌کند: «کیفش را روی شانه انداخت و تا توان داشت شروع به دویدن کرد، از این کوچه‌ به آن کوچه، صدای هم‌کلاسی‌ها توی گوشش می‌پیچید: - کجا پسر؟ یه کم یواش‌تر الان می‌خوری زمین، ای باباااااا اصلا معلوم هست چته؟ به جلو در خانه‌شان که رسید برای چند ثانیه ایستاد. نفسی تازه کرد: آخی، بالاخره رسیدم. تند و تیز از پله‌ها بالا رفت‌. عقربه‌ها ساعت دوازده‌ونیم ظهر را نشان می‌دادند. رو به منیرخانم که کنار سماور نشسته بود سلام کرد.»
غریب‌نوازی

غریب‌نوازی

کتاب «اکیپ حاج هادی» کتابی سراسر خاطره است؛ خاطراتی از دوران هشت سال دفاع مقدس، از مردمی که به صورت رسمی و آیین‌نامه‌ای درگیر جنگ نبودند، بلکه دل‌هایشان آنها را به سمت دفاع از اعتقادات و میهن سوق داد. در ادامه می‌خوانید: «حواس حاج‌هادی به همه چیز بود. هم به جبهه و هم به پشت جبهه. وقتی به جبهه می‌رفت. سفارش می‌کرد که نسبت به چند دسته اهتمام داشته باشیم، فقرا، خانواده‌های شهدا و خانواده‌هایی که سر پرستشان در اکیپ خودش به جبهه می‌رفتند و مهاجرین جنگ‌زده.»
محبوب دل جنگ‌زده‌ها

محبوب دل جنگ‌زده‌ها

کتاب «اکیپ حاج هادی» کتابی سراسر خاطره است؛ خاطراتی از دوران هشت سال دفاع مقدس، از مردمی که به صورت رسمی و آیین‌نامه‌ای درگیر جنگ نبودند، بلکه دل‌هایشان آنها را به سمت دفاع از اعتقادات و میهن سوق داد. در ادامه می‌خوانید: «خبر شهادت محسن ولوله‌ای به پا کرد تو شهر پیشوا که نگو. هر کس این  خبر را شنیده بود، آمده بود. چه روستاییانی که همواره کمک‌های خودشان را به او می.سپردند، چه اهالی پیشوا و دوست و آشنا و چه آوارگان جنگی که محسن را از صمیم قلب دوست می‌داشتند.»
بعدی 14 15 16 17 قبلی