حجت در فعالیت‌های فرهنگی پیش‌قدم بود

حجت در فعالیت‌های فرهنگی پیش‌قدم بود

زینب وطن خواه شربیاتی مادر شهید مدافع حرم «حجت اصغری شربیانی» گفت: «حجت در مراسم‌ها زیارت عاشورا می‌خواند و بیشتر اهل مناجات بود و کمتر مداحی می‌کرد. دوستان روحانی زیادی داشت که از آنها خط مشی می‌گرفت. بچه‌ها را دور خود جمع کرده بود و با خود به اردو‌های تفریحی و زیارتی می‌برد. گاهی آنها را به مشهد می‌برد. خیلی از اوقات حرم حضرت عبدالعظیم (ع) می‌رفتند اکثر بچه‌ها حداقل ۵ سال از خودش کوچک‌تر بودند. برایشان کلاس قرآن می‌گذاشت، مسابقات ورزشی راه می‌انداخت و با استفاده از پتانسیل بسیج و امکانات پایگاه تا می‌توانست کار فرهنگی می‌کرد.»
حجت آرزو داشت لباس پاسداری بر تن کند

حجت آرزو داشت لباس پاسداری بر تن کند

زینب وطن خواه شربیاتی مادر شهید مدافع حرم «حجت اصغری شربیانی» می‌گوید: «حجت خیلی علاقه داشت وارد سپاه شود و لباس مقدس پاسداری از انقلاب را بپوشد، لذا برای جذب در سپاه پیگیر بود و تا قبل از ورود به سپاه بیکار نمی‌نشست.»
در خدمت سربازی، معنویتش بیشتر شد

در خدمت سربازی، معنویتش بیشتر شد

زینب وطن خواه شربیاتی مادر شهید مدافع حرم «حجت اصغری شربیانی» روایت می‌کند: «خدمتش که تمام شد، معنویتش بیشتر شده بود و تغییرات زیادی در اعمال و رفتارش دیده می‌شد، کم حرف و ساکت شده بود و گویی در این عالم نبود. کتاب‌های عرفانی می‌خواند یکی از کتاب‌هایی که به آن علاقه‌ی زیادی داشت، کتاب عطش آیت‌الله سیدعلی قاضی طباطبایی بود. روحیات و معنویت ایشان برایش خیلی جالب و جذاب بود.»
دلم برای نگاه کردن به قد و بالایت تنگ شده

دلم برای نگاه کردن به قد و بالایت تنگ شده

محترم خدارحمی مادر شهید مدافع حرم «محمد آژند» نوشت: «۳۵ سال کم نیست برای مادرِ تو بودن. برای نگاه کردن به قد و بالایت و در دل، قربان‌صدقه‌ات رفتن. برای گوش دادن به صدای مردانه‌ات و اشک ریختن برای ارباب‌مان با روضه‌ها و نوای دل‌نشینت. آسان نیست از تو دل بریدن و دیدن جای خالی‌ات که هر روز بیش‌تر از قبل در دلم قد می‌کشد و بزرگ‌تر می‌شود و راه نفسم را بند می‌آورد. محمدم! رفتنت مادر، درد کمی که نیست،»
محمد به نامحرم نگاه نمی‌کرد

محمد به نامحرم نگاه نمی‌کرد

محترم خدارحمی مادر شهید مدافع حرم «محمد آژند» می‌گوید: «محمد رابطه‌اش با من خیلی خوب بود و من رازدارش بودم. گاهی ساعت‌ها با هم حرف می‌زدیم و رازهایش را برایم می‌گفت. هر چه بزرگ‌تر می‌شد، حُجب و حیایش بیشتر می‌شد. به جوانی که رسیده بود با نجابتی مثال زدنی از نامحرم فراری بود و نه تنها با هیچ دختر و زنی مراوده نداشت، که حتی حرف عادی هم نمی‌زد.»
محمد در مداحی پیرو بیانات رهبری بود

محمد در مداحی پیرو بیانات رهبری بود

محترم خدارحمی مادر شهید مدافع حرم «محمد آژند» روایت می‌کند: «به مرور در زمزمه‌هایش مداحی می‌کرد و در مراسم‌های مدرسه و مسجد می‌خواند. عاشق مداحی برای اهل بیت(ع) بود. چند جلسه‌ای برای آشنایی بیشتر با مداحی به کلاس‌های حاج آقای اسماعیلی از مداحان شهریار رفت. کتاب‌های آموزش مداحی می‌گرفت و تمرین می‌کرد و روز به روز به خواندن برای اهل بیت(ع) مشتاق‌تر می‌شد.»
محمد سعی می‌کرد قرآن را با صوت بخواند

محمد سعی می‌کرد قرآن را با صوت بخواند

مادر شهید مدافع حرم «محمد آژند» نقل می‌کند: «برنامه‌ریزی‌های محمد برای حضور در مسجد و هیئت منظم‌تر و دقیق‌تر شد. او همیشه سعی می‌کرد قرآن را با صوت بخواند و به این کار علاقه داشت. در مسابقات مدرسه و مسجد شرکت می‌کرد و معمولاً مقام اول را کسب می‌کرد. در قرآن پیشرفت چشم‌گیری کرد.»
از میدان مین تا سکوهای قهرمانی
گفت و گو با جانباز ۷۰ درصد؛ جلیل بورقی

از میدان مین تا سکوهای قهرمانی

جلیل بورقی متولد ۱۰ فروردین ۱۳۴۵، جانباز ۷۰ درصد دفاع مقدس است. در سال ۱۳۶۵ از تهران به جبهه‌های غرب کشور اعزام شده و نزدیک به ۲۲ ماه در جبهه و مناطق عملیاتی حضور داشته است. در عملیات کربلای ۶ و مأموریت‌های شناسایی شرکت کرد و بر اثر انفجار مین، پای راستش از بالای زانو قطع شد، چشم چپ او نابینا شد و هزاران ترکش در بدنش باقی مانده است. پس از ۳۸ عمل جراحی، مسیر تازه‌ای را با ورزش آغاز کرد و امروز با بیش از ۳۰۰ مدال استانی و کشوری، مربی جانبازان و معلولین می‌باشد و ورزش را امید زندگی خود می‌داند.
دلتنگی شهید جنگ ۱۲ روزه برای همسرش: منتظرم بیایم و یه دل سیر تماشایت کنم
دستخط

دلتنگی شهید جنگ ۱۲ روزه برای همسرش: منتظرم بیایم و یه دل سیر تماشایت کنم

شهید «علی‌اصغر نوحی‌طهرانی» از شهدای جنگ ۱۲ روزه از دلتنگی‌هایش برای همسرش نوشته است: «چند روزه همه دارن واسه موفقیت ماموریت تلاش میکنن اگر خدا بخواد یا نیمه شب امشب و یا فردا تا ظهر کار تموم میشه و به زودی میام پیشت. دارم واسه رسیدن به دستای گرمت لحظه شماری میکنم منتظرم بیام و یه دل سیر تماشات کنم،»
روایتی از شهید غریب «مصطفی غلامعلی»/ شهادت در بستر بیماری و در اردوگاه اسارت

روایتی از شهید غریب «مصطفی غلامعلی»/ شهادت در بستر بیماری و در اردوگاه اسارت

غلامعلی خوشگو، آزاده و از رزمندگان دوران دفاع مقدس است که در سال ۱۳۶۲ از طریق گردان مسلم بن عقیل، لشکر حضرت رسول (ص)، به جبهه‌های غرب کشور اعزام شد. او در عملیات‌های والفجر ۳ و ۴ حضور داشت و پس از آن به اسارت نیروهای عراقی درآمد و بیش از ۷ سال در اردوگاه عنبر واقع در شهر الانبار عراق زندانی بود. خاطرات و روایت‌های او، سندی زنده از ایمان، ایثار و برادری در سخت‌ترین شرایط جنگ و اسارت است و به‌ویژه درباره شهید مصطفی غلامعلی که از نزدیک‌ترین دوستان همرزمش در زمان جنگ محسوب می‌شود. شهیدی که به گفته این آزاده عزیز در زمان اقامه آخرین نمازش، طوری که در بستر بیماری در اردوگاه اسیر بود، به شهادت رسید و تا آخرین لحظه در شرایط سخت، عبادت را ترک نکرد.
بعدی 20 21 22 23 قبلی