برادر شهید «آیت الله بهاء الدین عراقی» می گوید: اصرار داشتند که نمازهایشان را به جماعت و حتی الامکان در مسجد بخوانند. حتی قبل از انقلاب، بچه های کوچک را تشویق می کردند و برایشان بستنی می خریدند که به مسجد بیایند. حاج آقا با همه شوخی و خوش و بش می کرد، به همه محبت می کرد، خیلی گرم بود.

نوید شاهد کرمانشاه، در آستانه 26 مرداد و گرامیداشت ورود آزادگان به وطن اسلامی ویژه نامه الکترونیک بازگشت پرستوها را که شامل خاطرات اسارت و آزادی، آزادگان کرمانشاهی است را در چند سری تقدیم مخاطبان ارجمند می کند. برای خواندن خاطرات روی متن ها در کادر کلیک کنید.

«علی قنبری» همرزم شهید می گوید: شهادت سهراب هم در راه امام حسین(ع) بود.وی درحال تعمیر بلندگو برای هیئت بود که در کمین دشمن گرفتار میشود و با نظر خیر این امام عزیز، سرانجام به آرزوی دیرینه اش در ظهر تاسوعای حسینی که شهادت در راه خدا بود رسید.

«سپیده کریمی باوندپور» همسر شهید قاضی از لحظات و نحوه شهادت «سلیم قنبری» که درب منزل اشرار به او حمله و او را به شهادت می‌رسانند می‌گوید که در ادامه می‌خوانید.

خواهر شهید«سلیم قنبری»، می گوید: برادرم دوست نداشت حق کسی بر گردنش باشد. در کارهای منزل به همسرش کمک می کرد واین موضوع را وظیفه ی خود می دانست.

برادر شهید«حسین ادبیان»، می گوید: شهید ادبیان عملیات قله ۱۱۰۰متری بازی دراز را طراحی کرد و با نیروهای تحت امر خود با جسارت و شجاعت خاصی در دل دشمنان پیاده شد و موفق شدند این قله را تصرف کنند.

خانواده شهید «محسن رضایی» می گویند: همرزمان محسن با توجه به مجروحیت از او می خواهند که از منطقه درگیری دور شود اما نمی پذیرد. محسن می گوید: من خط آتش درست می کنم تا شما بتوانید بروید و با اصرار از آنها خواست که برگردند از یکی از آنها می خواهد که هر چه خشاب دارد بگذرد و برود. او تا آخرین گلوله جنگید و تعداد زیادی از اشرار را به هلاکت رساند و در حالی که در چند قدمی دشمن قرار داشت مجروح شد و به مبارزه ادامه داد.

آزاده سرافراز «حاج محمد صالح مرادی» می گوید: سه روز مانده بود به روز عرفه و بچه ها تصیم گرفتند روز عرفه را روزه بگیرند. ناگاه یکی از سربازان عراقی به نام خبات که کُرد و اهل سلیمانیه عراق بود آمد و به ما گفت بچه ها با هم غذا نخورید، تا بعثی ها نیامده اند...

همرزم شهید «جواد کیانیان» می‌گوید: جناح سمت راست ما مملو از درختان انار بود جواد، هر چند لحظه یک بار نگاهی به انارها می انداخت، یکی از آنها را چید و گفت: راستی که انار میوه ی بهشت است. در طول این گلوله باران سنگین، جواد چند بار این جمله را تکرار کرد. چند ساعتی نگذشته بود که پیشانی اش مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به میهمانی معبودش شتافت.

«شمس الله جلیلیان» می گوید: شهید گل آور، عشق به اهل بیت (ع) را سرمایه بزرگ نجات بخش بشر دانسته و ارتباط با اهل بیت و انس با قرآن در زندگی این شهید عزیز کاملاً مشهود بود.