خداحافظی با مادر

خداحافظی با مادر

مادر شهید «جواد سلمانی» نقل می‌کند: «از او پرسیدم آخر چطور می‌شود؟ گفت: مادر نمی‌دانم خدا می‌داند. چیزی می‌خواهم به شما بگویم ناراحت نشوید، شاید شهید شوم و یا شاید زنده بمانم.»
ماجرای یک عاشقی

ماجرای یک عاشقی

همسر شهید «ابوالفضل راه‌چمنی» روایت می‌کند: «من و آقا ابوالفضل با هم فامیل بودیم. چند مرتبه بیشتر آقا ابوالفضل را ندیده بودم. خیلی جذابیت داشت و من را شیفته خودش کرد. از خدا خواستم که او را همسر من قرار بدهد. به کسی نگفتم و فقط از خدا خواستم.»
اسارت در اردوگاه عنبر
قسمت بیستم:

اسارت در اردوگاه عنبر

آزاده و جانباز شهید «شهاب رضایی‌مفرد» روایت می‌کند: «ما در اردوگاه اسیران جنگی استان الانبار شهر رمادی هستیم که به اردوگاه الا نبار و اردوگاه عنبر معروف است.» ادامه این ماجرا را در نوید شاهد می‌خوانید.
یادداشت| روز آزادی

یادداشت| روز آزادی

هاجر پورواجد، همسر گرانقدر شهید «حسین امینی امشی» در دلنوشته‌ای به مناسبت سالروز ورود آزادگان به میهن اسلامی برای نوید شاهد نوشت: «بالاخره عطری از سوی مرزها به مشام رسید روز آزادی، آزادی مردانی که سالها همچون من چشم انتظار بودند. اتوبوس پشت اتوبوس وارد خاک وطن شدند. چه زیبا و شور انگیز بود آن لحظه... عکسی در دست فرزندانم... به دنبال گم شده خود می‌گشتیم...»
عزت و ذلت آدمها دست خداست

عزت و ذلت آدمها دست خداست

خانی قلعه همکار شهید «داود غفاری» در روایتی از وی می‌گوید: شهید معتقد بود «عزت و ذلت آدمها دست خداست نه بنده خدا، اگر خدا بخواد کسی رو عزیز کند هیچکس نمیتواند ممانعت کند و همیشه باید توکل به خدا باشد.»
در باغ شهادت باز است
روایتی از مادر یک شهید:

در باغ شهادت باز است

مادر شهید «ناصر شهرابی» در روایتی از فرزندش می‌گوید: «ناصر، از من خواست برایش دعای شهادت کنم، گفتم: خوب شما باید باشی که بجنگی و از وطن دفاع کنی این چه دعایی که از من می‌خواهی هر مادری دلش می‌خواد سعادت فرزندانش رو ببیند. مادر بخدا سعادت من در شهادت است در باغ بهشت باز است و امکان داره دیگر این فرصت پیش نیاید اگه جنگ تمام بشود و من از قافله شهدا جا بمانم خیلی ضرر کرده‌ام.»
ماجرای برپایی نماز جماعت در اردوگاه اسرای ایرانی
قسمت نوزدهم:

ماجرای برپایی نماز جماعت در اردوگاه اسرای ایرانی

آزاده و جانباز شهید «شهاب رضایی‌مفرد» روایت می‌کند: «نماز جماعت باعث ایجاد یک فضای روحانی شده بود نماز که تمام شد، هنگام تلاوت قرآن بود و کسانی که توانایی قرائت قرآن را داشتند، مایل بودند در جلسه شرکت کنند هر چند یک جلد بیشتر قرآن نبود صبح‌ها و غروب‌ها هم دقایقی از بلند گوی اردوگاه که پشت سیم‌خاردارها بود قرآن پخش می‌شد.» ادامه این ماجرا را در نوید شاهد می‌خوانید.
اردوگاه، حکم بهشت را داشت
قسمت هجدهم

اردوگاه، حکم بهشت را داشت

آزاده و جانباز شهید «شهاب رضایی‌مفرد» روایت می‌کند: «هنگام غذا خوردن با افراد گروه آشنا شدم، یکی از آنها ابوالفضل اهل اصفهان بود. بعد از غذا چای آوردند، لیوان‌های چای را که در داخل کیسه بود درآوردیم. یک لیوان چای سهم ما بود ما چای را با قند می‌خوردیم، ولی آنها شکر را در داخل چای می‌ریختند آن هم خیلی کم اما برای ما که چند روزی گرسنه و تشنه بودیم و کتک مفصلی هم خورده بودیم اردوگاه حکم بهشت را داشت.» ادامه این ماجرا را در نوید شاهد می‌خوانید.
ولایت فقیه و انقلاب ثمره خون هزاران شهید است

ولایت فقیه و انقلاب ثمره خون هزاران شهید است

محمدتقی اعلایی از شاهدان عینی قیام خونین ۱۵ خرداد سال ۴۲ شهرستان پیشوا است. این روزها در ایام قیام مردم این شهرستان در مراسم شب خاطره گفت: «ما به چشم خود شهادت جوانان این دیار را دیده‌ایم، جوانانی که فقط برای اسلام قیام کردند تا این انقلاب به امانت به دست همه ما سپرده شود، امروز همه وظیفه داریم که از ولایت فقیه و انقلاب که ثمره خون هزاران شهید است حراست کنیم.»
دلنوشته| بوسه بر سربند یا حسین

دلنوشته| بوسه بر سربند یا حسین

هاجر پورواجد، همسر گرانقدر شهید «حسین امینی امشی» در دلنوشته‌ای به مناسبت فرارسیدن ولادت حضرت معصومه(س) و روز دختر برای نوید شاهد نوشت: «قبل از اعزام آخر گفت: صورت فرزندانم را با روسری با پارچه‌ای نرم و لطیف بپوشان. صورت دلبندان خود را از روی پارچه بوسه زد، سربند یا حسین را بر پیشانی بست، چفیه را بر گردن انداخت و رفت.»
بعدی 36 37 38 39 قبلی