انتشار تازه‌ترین اثر نجمه پورملکی به مناسبت روز پرستار
به گزارش نوید شاهد گیلان؛ شهرِ باران، این روزها مأوای سروده‌هایی است که از عمقِ جان و با سوزِ دل برای فرشتگانِ سفیدپوش سروده می‌شوند. در تقویمِ عاطفه‌های گیلان، نام شهیده مرضیه نبوی‌نیا با واژه‌های ایثار، مقاومت و زینب‌گونه زیستن گره خورده است؛ و چه زیباست زمانی که هنرِ شعر، آینه‌دارِ این حماسه بزرگ می‌شود.
خانم «نجمه پورملکی»، شاعر اهل گیلان، با طبع لطیف و احساس عمیق خود، شعر تازه‌ای سروده است که زمزمه‌ی لبِ هر دوستدارِ اهل‌بیت و مدافعان سلامت است. در این سروده‌ی دل‌نشین، نامِ «مرضیه» فراتر از یک نام، به نشانه‌ی «مرضیه ایران» بدل گشته و استقامتِ مردم این خطه را به تصویر کشیده است:
بعد تو شعرِ پرستار فراوان شده است
لیک این مرضیه مرضیه ایران شده است
همه باید بشناسند در این شهر غیور
سوختن رسم زنی در دل طوفان شده است
رود را از پل خشتی به تماشا بنشین
استقامت سند مردم گیلان شده است
شعربافان به تماشای بهار آمده‌اند
آه انگار نه انگار زمستان شده است
عشق یا ایّتها المرضیه شهر من است
ارجعی! … نوبت تلبیه‌ی قرآن شده است
هیچ فرقی نکند خانه و درمانگه عشق
پیش او عرصه خدمت همه یکسان شده است
مهربان با همه، با حوصله و سنگ صبور
روز و شب همدم تنهای مریضان شده است
آه سرسبزی تو‌ای گل لاهیجی شهر
باغ چای است که از دور نمایان شده است
فتنه‌ی شهری نمرود پس از آتش جنگ
این طرف وارد بازار و خیابان شده است
می‌توانست فقط فکر خودش باشد؟ نه
کودکی زیر سرُم سخت پریشان شده است
آتش از هر طبقه شعله کشیده چه کند؟
یک پرستار که آشفته و حیران شده است
به سبکباری باران و نسیم آمده‌ای
همه جسم تو خاکستر سوزان شده است
عطر خاکستر یاس است که پیچیده … غمت
متفاوت‌تر از این داغ شهیدان شده است
جز به تابوت سه رنگت سر من خم نشود
من که سجاده من پرچم ایران شده است
این سروده، ادای احترامی است به تمامی پرستارانی که در خط مقدم خدمت، از جان مایه گذاشتند تا سلامت و زندگی، سهمِ کودکانِ این سرزمین بماند. یاد شهیده مرضیه نبوی‌نیا و تمامی شهدای مدافع سلامت گرامی باد.