از شهیدان شفاعت گرفته‌ام و تاب دوری ندارم / طوری عمل کنید که نزد امام حسین (ع) سربلند باشید

به گزارش نوید شاهد کرمان، جهادگر شهید «مهدی ابراهیمی» فرزند علی، از رزمندگان دلاوری است که در سال‌های حماسه و ایثار با دلی سرشار از عشق الهی پای در میدان دفاع گذاشت. از این شهید والامقام، وصیت‌نامه‌ای دست‌نویس با نشان رسمی جهاد سازندگی به یادگار مانده که سند روشنی از اخلاص، بصیرت و دلدادگی فرزندان این سرزمین به ساحت اهل‌بیت (ع) است.

متن کامل این وصیت‌نامه به شرح زیر تقدیم مخاطبان می‌شود:

اینجانب مهدی ابراهیمی فرزند علی، با ایمان به یگانگی خداوند متعال و رسولش حضرت محمد (ص) و رسولان قبل از او، و با ایمان به دوازده امام که اولین آن‌ها امیرالمؤمنین علی (ع) و آخرین آن‌ها حضرت مهدی (عج) است که در حال حاضر در غیبت به سر می‌برند؛ و به این ایمان دارم که امام خمینی نایب برحق امام زمان است که خداوند عمرشان را به انقلاب حضرتش متصل نماید.

«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ»

(مپندارید کسانی که در راه خدا کشته شده‌اند مرده‌اند، بلکه زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند).

ای مسلمانان! ای مبارزان! ای ساکت‌نشینان! بیایید نشان دهیم که اسلام از همان ابتدا کم‌یاور، مظلوم و در عین حال پیروز بوده است؛ زیرا بنیان‌گذار آن انقلابی است که حسین (ع) برپا کرد؛ حسینی که اسوه مظلومیت بود، مظلوم زیست و مظلومانه رفت. حال که ما ادامه‌دهندگان آن انقلاب حسینی و آزادی‌بخش هستیم، باید به سیره او زندگی کنیم، چرا که ما ادامه‌دهنده و زنده‌کننده راه و آرمان حسین (ع) هستیم.

ای کسانی که هنوز در خواب غفلتید یا ناامید گشته‌اید! بدانید که اگر در همراهی با اسلام و مستضعفان فداکاری نکنید و در مسیر کسانی گام بردارید که با زبان به انقلاب لطمه می‌زنند، کوتاهی کرده‌اید و هرچند عمر دنیا کوتاه باشد، در آخرت گرفتار خواهید شد. از امت اسلامی می‌خواهم همواره در تمام امور، رضایت الهی را سرلوحه کار خود قرار دهند.

کاری کنید که در سرای آخرت در پیشگاه شهدا شرمنده و پشیمان نباشید؛ آن‌گونه عمل کنید که نزد سرور شهیدان، حضرت اباعبدالله الحسین (ع)، روسپید و سربلند باشید. حال که این دوران دفاع مقدس مجالی پیش روی ما قرار داده، قدر آن را بدانید و فرصت خدمت را از دست ندهید.

من که خداوند لطف خود را شامل حالم گرداند تا در این سرزمین مقدس قدم بگذارم، تنها خواسته‌ام این است که وظیفه‌ام را به بهترین شکل به انجام رسانم. تا جان در بدن دارم در جبهه می‌مانم و می‌رزمم. به درستی دریافته‌ام که این روزها، زیباترین و ناب‌ترین لحظات عمر من است؛ لحظاتی که تماماً در عشق به پروردگار ذوب شده است.

به هر سو که نگاه می‌کنم، جای خالی دوستانی را می‌بینم که سبک‌بال پر کشیدند و رفتند و مرا در این دنیا تنها گذاشتند. از خداوند توفیق می‌خواهم تا این روزها را چنان سپری کنم که شهیدان نیز از من خشنود باشند.

الهی؛ من از این شهیدان و برادران آسمانی، امضا و اذن شفاعت گرفته‌ام؛ امید دارم مرا نیز به کاروان دوستان برسانید که دیگر دلم تاب فراق و دوری آنان را ندارد. خدایا، قلبی عطایم کن که در آتش عشق تو پرپر زند؛ چشمی عطا فرما که جمال تو را بنگرد، گوشی که ندای حق را بشنود، زبانی که پیوسته به یاد و ذکر تو گویا باشد و دست و پایی که جز در صراط مستقیم تو قدم برندار.

انتهای پیام/