شهید "اصغر نجفی" با آغاز جنگ تحمیلی و داشتن مسئولیت های بسیاری که به عنوان پدر و سرپرست خانواده بر عهده داشت وظیفه را بر این دید تا با حضور در کنار سایر رزمندگان در میدان نبرد ندای رهبر فرزانه را لبیک گفته و از دین و وطنش در برابر متجاوزان رژیم دفاع کند.
شهید "اکبر هاشمی نژاد" ۱۸ ساله بود تصمیم گرفت خود را به جمع رزمندگان مناطق عملیاتی برساند تا سهم خود را در دفاع از اسلام و انقلاب نوپای اسلامی ادا کند.
پدر شهید "صمد مقدم" میگوید: روزهای جمعه یا تعطیل فامیل ها به منزل ما می آمدند و دور هم جمع شده، میگفتند و میخندیدند. ولی صمد هیچ وقت در جمع حاضر نمی شد.
مادر شهید "عبداله مولائی" میگوید: یک بار عبداله آمد خانه و گفت مادر این دفعه شب عملیات قرار است حنابندان بگیریم من و محسن قسم خوردیم با هم حنا گذاریم همان دفعه آخرین باری بود که عبداله را دیدم.
مادر شهید "خلیل مهری" تعریف میکند: همسایهای داشتیم به نام مشهدی مریم سنش از صد سال هم بیشتر بود اما فرزند نداشت و تنها زندگی می کرد. خلیل خیلی به دیدن او میرفت.
همرزم شهید "ابوالفضل نوری" میگوید: قرار شد تا دو و نیم نصف شب پنج نفره به قله برویم ساعت مقرر هر ۵ نفر حرکت کردیم حدود ساعت چهار و نیم صبح به قله رسیدیم. هوا تاریک روشن بود همه جا ساکت بود عراقیها خواب بودند.
همرزم شهید شهید "عباس نقی لو" میگوید: طبق معمول بعد از غذا مسواک و خمیر دندانش را برداشت تا مسواک بزند. بعد از مسواک زدن که از کنار آب بلند شد تا به طرف سنگر بیاید که همانجا پر کشید.