شهید اصغر احمدی در وصیتنامه خود خطاب به کسانی که نسبت به حوادث کشور سستی نشان میدهند میگوید: من چند كلمهاى به عدهاى از سن و سالانم كه نسبت به حوادث كشورمان سستى از خود نشان مىدهند، صحبت دارم كه اى برادارن آيا خدا را مىشناسيد و به او ايمان داريد اگر ايمان داريد پس چرا گفتههاى خدا را گوش نمىكنيد. مگر خدا نگفته كه ما شما را آزمايش مىكنيم بترسيد از آزمايش خدا و امتحان خدا.
خواهر شهید میرزاعلی رستمخانی میگوید: اصلا نفهمیدم چه شد. زانوها و دست هایم محکم روی زمین کوبیده شدند و صدای افتادن دیگ توی گوشم پر شد. دیگ چپه شد و شیر زیادی روی زمین ریخت. میرزا از صدای افتادن ظرف برگشت اما دیگر دیر شده بود.
گیتی احدی سردار شهید حمید احدی میگوید: بابا خسته و کلافه نشست سر سفره. گفتم: کاش داداش حمید هم بود. آبگوشت دوست داره. بابا انگار منتظر حرف من باشد با ناراحتی گفت: داداش حمیدت رو توی شهر دیدم. مثل اینکه توی این مدت با دوستاش می اومدن شهر. کاراشون رو می کردن و دوباره برمی گشتن دِه.
خواهر شهید مجید شهریاری از برادر خود چنین میگوید: احترام مامان و بابا برای او اهمیت داشت. با اینکه سرکلاس تماس کسی را جواب نمیداد؛ هر بار مامان به او زنگ میزد حتی وسط کلاس درسش هم جواب او را میداد.
شهید محمد حسین خانی در وصیتنامه خود خطاب به مادرش میگوید: مادر عزيزم اميدوارم كه در شهادت اينجانب صبر زينبوار داشته باش برادران و خواهرانم مبادا در شهادت من ناراحت باشيد اميدوارم هميشه پشتيبان ولايت فقيه باشيد.
شهید رجبعلی احمدی در وصیتنامه خود مینویسد: من تا آخرين قطره خونم در اين راه ايستادگى كرده ام، از خداوند، مرگ با عزت را خواستار بودم. اگر شهادت نصيبم شد، چه بهتر، به همان آرزوى خود و بالاتر كه آرزوى امامان معصوم مى باشد، رسيده ام.
شهید عباس علی بیگلو در وصیتنامه خود میگوید: از برادران عزيزم تقاضا دارم، نگذاريد سنگر من خالى بماند. اسلحه به دست گرفته تا آخرين نفس با كافران بجنگيد تا حكومت اسلامى الله در جهان حكم فرما بشود.
شهید اکبر حیدری حسین آبادی در وصیتنامه خود مینویسد: نكند خداى ناكرده بى تفاوت بنشينى و دنيا را بر آخرت ترجيح بدهى. هيچ حزن و اندوهى به خود راه نده كه ما پيروزيم.
شهید وجیهاله آقاجانلو در وصیتنامه خود میگوید: شهادت افضل ترين، نعمتهاست كه نصيب بندگان پاك خداوند تبارك و تعالي مي شود و هيچ مقامي برتر از مقام شهادت نيست.