هیچوقت دست از کار کردن بر نمی داشت و در کوچکترین فرصت حتی در روستا به کارهای کشاورزی کمک و همراه ما بود و با ایمان و تقوای خود همه ما را نسبت به یکدیگر مهربان تر می نمود.
با تیراندازی عوامل رژیم در بیست و دوم بهمن ماه سال 1357 روز عشق به انقلاب و شکوفایی انقلاب شهید می شود او می رود تا لاله ها جان تازه بگیرند و انقلاب رشد کند.
در تاریخ 1357/10/07 در میدان انقلاب در تشییع جنازه استاد نجات اللهی شرکت میکند و در درگیری سربازان مورد اصابت گلوله از پشت به پایین کمر خورده و از ران خارج می شود و به بیمارستان امام خمینی ره منتقل و بعد از چند ساعت شهید می شود.
شهیدجعفرعابدی درسال1343درخانواده ای مذهبی درروستای لیلان ازتوابع شهرستان خمین به دنیا آمد. پدرش کشاورزبودومادرش علاوه برخانه داربودن درتربیت فرزندان ازجمله شهید جعفرنقش بسزایی داشت.جعفرتحصیلات خودراتامقطع راهنمایی درروستا گذراند وبرای ادامه تحصیل به شهرستان خمین رفت.
آرزوی او بود که بتواند امام را ببیند حتی اینطور که به من گفتند روزی که آمده بود چقدر آرزو داشت او را ببیند و هر طوری که بود خود را به او رسانیده بود و همیشه سفارش میکرد که او تنها کسی است که میتواند ما را از این بدبختی و فلاکت نجات دهد.
وی عاشق امام بود و همواره میگفت امام را تنها نگذارید و قدر این انقلاب را بدانید این انقلاب با خون جوانان آبیاری شده و در حد توان خود به امام و انقلاب وفادار باشید و از آن حراست کنید.