عباس عاشق شهادت بود

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید عباس شفیعی، یادگار علی‌اکبر و اختر بیست و هشتم آبان ۱۳۴۱ در شهرستان ورامین به دنیا آمد. او تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. شانزدهم بهمن ۱۳۶۲، در مهاباد هنگام درگیری با گروه‌های ضدانقلاب بر اثر اصابت گلوله به سینه، شهید شد. پیکر او را در گلستان شهدای سیدفتح الله زادگاهش به خاک سپردند.

از شهید «عباس شفیعی» روایت شده است:

شهید عباس شفیعی قهرمانی مؤمن و پرهیزگار و عاشق اسلام و وطن اسلامی وامام بود. هرگاه صحبت از امام می‌شد بی‌اختیار اشکش سرازیر می‌شد و همیشه می‌گفت: ما مردم قدر امام را زمانی خواهیم فهمید که دیگر میان ما نباشد وهمیشه آرزو می‌کرد قبل از امام دنیا را ترک گوید و آرزویش شهادت بود، می‌گفت: چقدر خوب بود اگر همه به فرمان امام گوش می‌کردیم و دستوراتش را عمل می‌نمودیم، اگر فرامین امام موبه‌مو اجرا شود با هیچ مشکلی روبه رو نخواهیم شد و همیشه پیروز میدان هستیم ولی افسوس که عده‌ای جز به خودشان نمی‌اندیشند.

شهید شفیعی از همان روز‌های شروع جنگ عازم منطقه شده بود و در چند عملیات شرکت کرده بود. یک هفته قبل از شهادتش یک روز صبح به محض اینکه او را دیدم اشکش سرازیر شد، من نگران شدم و با خود گفتم شایداز منزل خبر بدی رسیده ولی در جواب گفت: نه،‌ ای کاش اینطور بود ولی مسئله این است که آرزو دارم یکبار به زیارت و دست بوسی امام خمینی بروم ولی می‌دانم دیگر قسمتم نمی‌شود. گفتم ناراحت نباش می‌رویم مرخصی و با هم به دیدار ایشان خواهیم رفت، اما جواب داد: نه، من چند روز دیگر بیشتر میهمان شما نیستم. و گویا به او الهام شده بود، چون صورتش بسیار نورانی شده بود وهمانطور که خودش گفت یک هفته بعد لباس شهادت پوشید و هجرت کرد.

انتهای پیام/